Tolerancja na co dzień

Często szumnie nazywamy siebie społeczeństwem tolerancyjnym. Ale czy tak jest rzeczywiście? Czy to tylko w większości puste hasła mówione głośno. Wystarczy chociażby przyjrzeć tolerancji w polskich szkołach . Praktycznie w ostatnim czasie nie ma prawie dnia gdzie jesteśmy świadkami iście dantejskich scen jakie mają miejsca w polskich szkołach .Skoro my dorośli uważamy siebie za społeczeństwo tolerancyjne to chyba również nasze dzieci powinny być tolerancyjne . Przecież to my rodzice mamy największy wpływ na rozwój naszych dzieci. Owszem szkoła jest również miejscem gdzie powinny się uczyć postaw godnych naśladowania ,jednak rodzice w tej kwestii są na pierwszym miejscu. Problem tolerancji i nietolerancji jest bardzo ważnym zjawiskiem w świecie dorosłych. Szczególnej jednak powagi nabiera wtedy, gdy chodzi o środowisko szkolne, dziecięce. Dzieci muszą dopiero nauczyć się postępowania zgodnego z zasadami tolerancji. W szkole integracyjnej akceptacja względem niepełnosprawnych kolegów i koleżanek jest punktem wyjścia do rozwijania postawy tolerancji w szeroko rozumianym zakresie. Codzienne kontakty dzieci zdrowych i niepełnosprawnych sprzyjają poznawaniu siebie nawzajem. Dzieci, które znają się od przedszkola nie odczuwają uprzedzeń wobec defektów zdrowotnych swoich rówieśników, ich niecodziennego wyglądu czy odmiennych zachowań. Dzieci uczą się tolerancji i akceptacji wobec odmienności, uwalniają się od przesądów, stają się bardziej wrażliwe na cudzą krzywdę. W klasach integracyjnych postawy nietolerancji w znacznym stopniu przejawiają się wobec sytuacji niezgodnych z ogólnie przyjętymi normami. Należą do nich używanie przemocy, brak kultury słowa, zaniedbania w higienie osobistej, a także nadmierna ruchliwość. Dodać należy, że wobec dzieci niepełnosprawnych, które zwykle darzone są większą wyrozumiałością, zdarzają się też przejawy odrzucenia i nietolerancji. Jednak w tym wypadku powodem nie jest zwykle kalectwo dziecka, ale jego charakter, roszczeniowy styl bycia i sposób traktowania innych. Pełna tolerancja jest utopią. Nie jest możliwa ani wskazana tolerancja absolutna wobec wszystkiego. Jej wysoki poziom świadczy o kulturze i moralności społeczeństwa i jednostki. Należy jednak zakreślić pewne granice akceptacji wobec innych ludzi i ich zachowań. Nie może być mowy o tolerancji wobec agresywnych zachowań, nastawania na życie i zdrowie innych, wobec bandytyzmu, terroryzmu, przemocy i szantażu. Nie może być akceptowane chamstwo, brak taktu, brak poszanowania intymności, prywatności, psychiczne i fizyczne znęcanie się nad innymi i wiele innych negatywnych postaw i zachowań. Trudno wyznaczyć jest konkretne granice tolerancji i nietolerancji, gdyż są to pojęcia nieostre i rozmyte. Łatwo popaść z jednej skrajności w drugą. Każdy człowiek musi sam wyznaczyć sobie granice akceptacji wobec innych ludzi. Jednak nasze dzieci często takich granic nie umieją sobie postawić i dlatego należy je od małego uczyć jak postępować właściwie , jak uszanować czyjeś zupełni odmienne od naszych poglądy i upodobania.

Witaj na moim serwisie! Znajdziesz tutaj wiele ciekawych wpisów dotyczących spraw społecznych. Mam nadzieję, że moje wpisy przypadną Ci do gustu i zostaniesz moim czytelnikiem na dłużej. Zapraszam do czytania!

Znalazłeś się tutaj dzięki poniższej frazie kluczowej:

© Wszelkie prawa zastrzeżone